Laura Nygren: “I May Fall into the Sound gaat over de ecologische kwetsbaarheid van de mens, maar ook over persoonlijker thema’s als thuis, vergankelijkheid en sterfelijkheid.”
Klassiek geschoold contrabassist. Zangeres. Een master in live-elektronica. Orkestmusicus en oprichter van het nieuwemuziekensemble T R O M P O. Caleidoscopisch is een understatement voor het cv van de Amerikaans-Nederlandse Laura Nygren. Sinds 2020 komen de verschillende facetten van Nygrens muzikantschap samen in haar alias Show Pony. Na in 2023 al een voorproefje te hebben gegeven in Korzo, presenteert ze vandaag de interdisciplinaire voorstelling I May Fall into the Sound.
Allereerst: Show Pony, wat een heerlijke artiestennaam…
“Het is eigenlijk een knipoog naar mijn jeugd. Ik ben opgegroeid met paarden om me heen. Ik was vaak in de stallen te vinden en reed zelf veel. Ergens denk ik dat de cadans van draf en galop nog altijd doorklinkt in mijn werk. Ritmiek is een belangrijk element in mijn muziek.”
Over je muziek gesproken: ik stuitte op termen als ‘experimentele, post-genre, glitchy pop’. Een mond vol. Hoe zou je je sound zelf typeren?
“Ik houd het doorgaans op avant-pop. Maar uiteindelijk draait Show Pony voor mij niet om stilistische labels, eerder om de zoektocht naar een nieuwe manier van werken. Ik heb als contrabassist veel in orkesten gespeeld en dat is toch een vrij hiërarchische context. Show Pony kwam voort uit de wens om daar uit te breken. Aanvankelijk solo, met mijn eigen instrument en stem. Maar al snel werd Show Pony een plek om samen te werken. Mijn EP uit 2021 schreef ik samen met producer Allison Wright, alias No Compliments. I May Fall into the Sound is het resultaat van een nauwe samenwerking met audiovisueel kunstenaar Tatiana Rosa en scenograaf Nina Kay.”
Vertel…
“Het project is voortgekomen uit een artistiek onderzoek dat ik in 2023 begon met ondersteuning van Stichting Rizoom. Daarin onderzoek ik hoe ecologische processen als inspiratiebron kunnen dienen voor muziek. Het uitgangspunt voor I May Fall into the Sound was Massancummock, ofwel Faulkner Island, dat vlak voor de kust van Guilford ligt, waar ik ben opgegroeid. Het eiland wordt bedreigd door klimaatverandering en zal door de stijgende zeespiegel in de toekomst verdwijnen. In I May Fall into the Sound wilden we dit sluipende proces ervaarbaar maken in beeld en geluid. Maar gaandeweg ontstond er ook een meer persoonlijke laag. De uiteindelijke voorstelling gaat enerzijds nog steeds over de ecologische kwetsbaarheid van de mens in de context van de klimaatcrisis. Anderzijds raakt het ook aan persoonlijke thema’s als thuis, vergankelijkheid en sterfelijkheid, met het beeld van een verdwijnend eiland als metafoor.”
Tijdens Dag in de Branding presenteer je ook een tien minuten durende preview van een nieuw project.
“Klopt. Met steun van het Fonds Podiumkunsten ben ik een nieuw project begonnen, Glisten. Letterlijk: glinsteren, maar natuurlijk zit ook het woord luisteren erin. Eigenlijk gaan de eerste ideeën voor dit project al jaren terug. In de zomer van 2019 was ik een maand op IJsland voor een residentie. De landschappen daar maakten toen veel indruk en waren een grote inspiratiebron voor mijn EP. Voor Glisten ga ik tijdens een nieuwe residentie onderzoeken hoe field recordings van smeltende sneeuw en ijs als basis kunnen dienen voor een zangmethode. Het idee is om uiteindelijk een koorwerk te maken, al is dat voorlopig nog toekomstmuziek. In Korzo presenteer ik een eerste schets: een solostuk met elektronica.”